Kind en Gezin heeft beslist dat het vaccin Act-Hib, of geconjugeerd Haemophilus type b vaccin, op de medische zitting kan voorgeschreven en toegediend worden wanneer de ouders dit verlangen.

Een geneesheer vraagt aan zijn provinciale raad of dit vaccin voorgeschreven mag worden op briefjes van het RIZIV en of de naam van de huisarts of van de behandelende arts vermeld moet worden op het formulier.

Advies van de Nationale Raad:

Ouders die, in het kader van de preventieve geneeskunde, verlangen hun kind te laten inenten door de arts van de raadpleging van "Kind en Gezin" hebben het recht om van de arts die hun kind zal inenten het voorschrift te verwachten, vereist ter verkrijging van het vaccin bij de apotheker.

Het voorschrift mag op het gewone voorschriftdocument worden opgesteld. Het vaccin tegen de Haemophilus meningitis wordt momenteel immers niet door het RIZIV terugbetaald.

Mocht er in de toekomst verandering komen in de procedure van niet terugbetaling, dan zal dit vaccin, net als alle andere door "Kind en Gezin" toegediende vaccins worden voorgeschreven op de dokumenten die werden bepaald door de besturen van de Gemeenschappen die de preventieve geneeskunde en de hygiëne in hun bevoegdheden hebben.

De Raad van Bestuur van de ONE heeft besloten de medische handelingen uitgevoerd in het raam van de prenatale ziekenhuisraadplegingen niet langer te subsidiëren. Om de "kosteloosheid in fine" van het onderzoek te waarborgen, verzoekt de ONE de geneesheren van de betrokken raadplegingen het matigingsticket niet te innen.
Verschillende geneesheren die onder deze maatregel vallen, verzoeken hun provinciale raad om advies aangaande de ''discriminatie tussen prenatale ziekenhuisraadplegingen en andere'' en aangaande de "kosteloosheid in fine" door niet‑inning van het matigingsticket.

De Nationale Raad verstrekt het volgende advies:

De Nationale Raad heeft in zijn vergadering van 21 augustus 1993 kennis genomen van uw brief van 1 februari 1993 betreffende een voorstel aangaande een samenwerkingsovereenkomt tussen een geneesheer en de ONE. In verband met de discriminatie tussen prenatale raadplegingen binnen het ziekenhuis en buiten het ziekenhuis herinnert de Nationale Raad u eraan dat het niet onder zijn bevoegdheid valt te oordelen over de inhoud van de samenwerkingsovereenkomsten die door de ONE voorgelegd worden aan de geneesheren die wensen mee te werken aan de prenatale raadplegingen van de ONE.

Deze individuele overeenkomsten, die onderling kunnen verschillen, moeten vóór ondertekening ervan ter goedkeuring worden voorgelegd aan de provinciale raad van de Orde der geneesheren.

In verband met de niet‑inning van het matigingsticket en, bijgevolg, de "kosteloosheid in fine" van de uitoefening van de geneeskunde in het raam van de ONE‑opdracht, wijzen wij u erop dat artikel 78 van de Code van Plichtenleer steeds geëerbiedigd moet worden.

Office de la Naissance et de l'Enfance (ONE)

Een Provinciale Raad verzoekt de Nationale Raad om advies in verband met de nieuwe samenwerkingsovereenkomst die door de ONE voorgelegd wordt aan de geneesheren. Volgens de Provinciale Raad lijkt deze overeenkomst aangepast te zijn aan de opmerkingen van de Nationale Raad.

Na een gedachtenwisseling stemt de Raad in met het advies van de Provinciale Raad.

Advies van de Nationale Raad :

De Nationale Raad heeft in zijn zitting van 17 november jongstleden uw brief bestudeerd van 8 augustus 1990 met betrekking tot de nieuwe samenwerkingsovereenkomst die voorgelegd wordt door de ONE.

De Nationale Raad deelt uw mening en stelt vast dat doorgaans rekening gehouden werd met zijn opmerkingen.

O.N.E. ‑ Epidemiologische studie

De Nationale Raad neemt kennis van een formulier dat uitgaat van de studiedienst van het Office de la Naissance et de l'Enfance. Bedoeld formulier moet worden ingevuld door de verpleegkundige van het O.N.E. en zou bestemd zijn voor een epidemiologisch onderzoek. De gevraagde informatie is niet anoniem.

De Nationale Raad beslist het O.N.E. hierover om uitleg te verzoeken:

De Nationale Raad heeft in zijn vergadering van 7 mei 1988 kennis genomen van een vragenlijst die moet worden ingevuld door de verpleegster van de prenatale raadplegingen van het O.N.E. en bestemd voor een epidemiologische studie.

De Nationale Raad vraagt zich af welke de beweegredenen zijn om in deze enquête de anonimiteit van de ondervraagde personen niet te respecteren.

Op 2 juni 1988 ontving de Nationale Raad een antwoord vanwege mevr. J. Delruelle, Voorzitter van het O.N.E. die de Raad ervan in kennis stelt dat de medische raadgevers van het O.N.E., een gynaecoloog en twee pediaters, in dit verband een onderhoud hebben gehad met de Provinciale raad van Brabant met het Frans als voertaal ‑ alwaar alle nuttige informatie werd verstrekt. Ten einde tegemoet te komen aan de bezorgdheid van de Nationale Raad hebben de medische verantwoordelijken van het O.N.E. een formule uitgewerkt waardoor de anonimiteit van de ondervraagde personen wordt gerespecteerd.

N.W.K.

De Nationale Raad neemt kennis van het ontwerp van antwoord aan de provinciale raden die om advies verzochten in verband met het contract dat door het N.W.K. wordt voorgesteld aan de algemeen geneeskundigen en pediaters van het franstalige landsgedeelte.

De Nationale Raad keurt onderstaande tekst goed die aan alle provinciale raden met het Frans als voertaal wordt overgemaakt.

De Nationale Raad heeft in zijn vergaderingen van januari en februari 1987 een nader onderzoek gewijd aan een ontwerp‑contract dat door het O.N.E. aan de algemeen geneeskundigen en pediaters van het franstalige landsgedeelte wordt voorgesteld.

De Nationale Raad heeft gemeend ter zake de volgende opmerkingen te moeten maken.

1. Aan de geneesheer wordt een contract voorgelegd voor de duur van vijf jaar dat te allen tijde door elke partij bij aangetekend schrijven kan opgezegd.
Hierbij wordt enkel het belang van de kinderen vermeld als element waar rekening dient mee gehouden te worden. Het is zeer ongebruikelijk dat men zonder enige vooropzeg en zonder enige motivatie aan een contract van beperkte duur plots een einde kan stellen.
Daarnaast kan men zich afvragen of het niet verkieslijk zou zijn de benoemde geneesheer bij de hernieuwing van het contract de voorkeur te geven op de andere eventuele kandidaten. Wanneer het O.N.E. van de geneesheer een specifieke opleiding vraagt, een grote beschikbaarheid verwacht, op permanente bijscholing en een groot engagement aandringt, heeft dit heel wat consequenties voor zijn verdere vorming, de organisatie van zijn praktijk en de planning van zijn loopbaan. De korte duur van de overeenkomst hypothekeert grotendeels de in de geneesheer gestelde verwachtingen.

2. De uitdrukkelijke vermelding in de overeenkomst dat het niet om een arbeidscontract gaat, volstaat niet.
Bij betwisting zal de rechtbank nagaan of er al dan niet een band van ondergeschiktheid bestaat.

3. De voorziene bevoegdheid van de geneesheer is niet alleen zeer ruim, maar bestrijkt ook het terrein van andere geneesheren, zowel uit de curatieve als preventieve sector.

1. De geneesheer van het O.N.E. komt op het terrein van de huisarts wanneer hij gesprekken met het ouderpaar gaat opzetten bij familiale moeilijkheden die een weerslag zouden kunnen hebben op de ontwikkeling van het kind. Het ware verkieslijker dat hij zich met de huisarts in betrekking zou stellen en met hem zou overleggen.

2. De geneesheer krijgt o.m. als opdracht de gezondheidstoestand van de opvoedsters en verantwoordelijken van de kinderkribben en hun omgeving en personeel na te gaan. Dit kadert niet in de bevoegdheid van de pediater.

3. Van de geneesheer wordt voorts verwacht dat hij contacten legt met alle mogelijke diensten en instellingen waarvan kan worden verwacht dat zij ooit bij de verdere ontwikkeling van het kind een rol zullen spelen.
   Een dergelijke coördinatie zou natuurlijk best nuttig kunnen zijn maar zal niet zomaar door alle vermelde instellingen worden geaccepteerd.

4. Van de geneesheer wordt ten slotte ook verwacht dat hij nauwlettend toeziet op de situatie van kinderen die niet of niet meer onder zijn toezicht vallen.
   Dit lijkt een aantasting te zijn van de vrije keuze van de ouders van het kind.

Een dergelijke visie op de taak van de ONE‑geneesheer kan niet worden gerealiseerd door een nota als bijlage bij een overeenkomst, maar moet het voorwerp uitmaken van een ruime dialoog met alle betrokken instellingen en wetgevend werk ter zake.

4. Opvallend is dat de voorgelegde documenten omzeggens uitsluitend handelen over bepaalde verplichtingen van de geneesheer en nauwelijks rekening houden met de deontologische en wettelijke verplichtingen bij de uitoefening van de preventieve geneeskunde:

• de verantwoordelijkheid voor de bewaring en de toegang tot het medisch gedeelte van het dossier wordt niet vermeld;
• de exacte relatie met de T.M.S. blijkt nergens uit;
• waarborgen i.v.m. het medisch geheim naar het plaatselijk comité toe, ontbreken;
• verplicht doorspelen van nuttige informatie naar de huisarts wordt niet vermeld;
• het informeren van andere artsen met een taak in de preventieve sector, wordt niet voorzien;
• het verbod van curatieve geneeskunde wordt niet opgelegd.

Deze opsomming is niet volledig maar illustreert dat de voorgelegde documenten wel een uitgangspunt kunnen zijn voor verdere bespreking maar in hun huidige vorm vanuit deontologisch oogpunt niet kunnen worden onderschreven.

N.W.K.

Tijdens het debat wordt gewezen op de exclusief profylactische rol van het N.W.K. De artsen verbonden aan het N.W.K. werden er al bij herhaling op gewezen dat zij van hun functie bij het N.W.K. geen gebruik mogen maken om patiënten te ronselen of hun preventieve opdracht te buiten te gaan. In antwoord op de kritiek aangaande de voorgestelde honoraria, wordt gewezen op de vermindering van de aan het N.W.K. toegekende subsidies.

Een comrnissie wordt met het nader onderzoek van deze aangelegenheid belast. (zie p. 21)

Wat denkt de Nationale Raad over het verschil in honorering door het NWK van kinderartsen en omnipractici In het kader van de raadplegingen voor het Jonge Kind en van gynaecologen en omnipratici in het kader van de prenatale raadplegingen ?

In zijn antwoord van 8 oktober 1983, zegt de Nationale Raad:

1. Het verschil in honorering van geneesheren met een verschillende kwalificatie kan niet als een deontologisch probleem worden beschouwd.
2. De beslissing van het Nationaal Werk voor Kinderwelzijn betreffende de prenatale raadplegingen is een autonome beslissing van het bestuur waarbij de Nationale Raad van de Orde der geneesheren geen recht van inspraak noch bevoegdheid heeft.

De Nationale Raad heeft in zijn vergadering van 8 mei 1982 deze documenten nader onderzocht en aan de Voorzitters van de provinciale raden volgend schrijven gericht:

Bijgaand vindt U een fotocopie van het document van het NWK over het mandaat van de geneesheer in de raadplegingen van het Werk voor Kinderwelzijn evenals een type curriculum vitae.

De Nationale Raad is de mening toegedaan dat de geneesheren krachtens artikel 167 van de Code van geneeskundige Plichtenleer hun overeenkomsten met het NWK aan de Provinciale Raad moeten voorleggen en zij in voorkomend geval, per analogie met artikel 170 een medische Raad moeten oprichten. (1)

De Nationale Raad verzoekt U beleefd de op de lijst van Uw provincie ingeschreven geneesheren daarvan te willen verwittigen.

Antwoord van de Nationale raad zoals geformuleerd in zijn vergadering van 19 mei 1979:

De Nationale raad meent dat het boekje, in zijn huidige vorm, niet direct in strijd is met het medisch geheim.

Een aantal bijkomende bepalingen zullen evenwel nog met het Hoog Medisch Comité worden besproken.